جعفر حميدى
72
تاريخ اورشليم ( بيت المقدس ) ( فارسى )
دهد . پس از جنگهاى فراوان دوباره بنى اسرائيل قدرت يافت و تسلط بر شهرها را آغاز كرد . شاؤل در اواخر عمر شموئيل ، قوم از او خواست تا بر ايشان پادشاهى برگزيند ، چرا كه ، پسران شموئيل فاسد و رشوهگير و زيانكار بودند و لياقت سرورى نداشتند . شموئيل مردى به نام « شاؤل » فرزند قيس ( كيش ) از قبيلهء بنيامين را به پادشاهى قوم برگزيد و او را بركت داد . شاؤل كه ، در جنگ دلير بود ، اقوام مختلف مثل « موآب » ، « بنى آمون » ، « ادوم » [ 49 ] و ملوك صوبه و عمالقه را شكست داد و قوم فلسطى را نيز مغلوب ساخت و زمام سلطنت اسرائيل را به عنوان نخستين پادشاه رسمى بدست گرفت اولين پيروزى وى در محلى به نام « مخماس » [ 50 ] نصيبش شد . مركز فرماندهى شاؤل در « جبعه » قرار داشت . شاؤل به هر شهرى مىرسيد قتلعام مىكرد . حيوانات شهر را مىكشت اما بهترين گاوان و گوسفندان را براى خود نگه مىداشت ، پس خداوند بر او خشم گرفت زيرا خداوند به او گفته بود كه بايد تمام گاوان ، گوسفندان ، الاغها و همچنين ساير حيوانات را بكشد . ( و كلام خداوند به اين مضمون به شموئيل رسيد كه ، در خصوص نصب نمودن شاؤل به پادشاهى تغيير به ارادهء خود دادم . زيرا كه از متابعت من برگشته و كلام مرا بجاى نياورده و شموئيل غمگين شده تمامى شب نزد خداوند استغاثه نمود « 1 » . شموئيل به دستور خداوند ، شاؤل را از سلطنت خلع كرد ، عاقبت شاؤل در يكى از جنگها بر بالاى كوه « جلبوع » از فلسطينيان شكست خورد كه اين شكست باعث خودكشى او و پسرش « يوناتان » گرديد ، فلسطينيها به علامت پيروزى سر او را بريدند و به معبد داجون فرستادند و بدنش را به ديوار معبد ميخكوب نمودند . پس از او ، شموئيل ، داود پسر يساى بيت اللحمى را براى سلطنت مسح كرد .
--> ( 1 ) . كتاب اول سموئيل ، باب 15 آيه 11 .